‘Heb jij geen zin om met je vrienden mee te gaan stappen?’, vroeg ik mijn zoon Noël regelmatig toen hij daar de leeftijd voor had. Zijn vrienden gingen met z’n allen naar festivals of zochten elkaar op in het weekend bij de plaatselijke bar of op het terras. Mijn zoon sloot zich daar nooit bij aan. Hij vindt het leuk om met zijn vrienden te sporten of activiteiten te ondernemen, maar zodra er drank in het spel kwam, haakte hij af. En daar had hij, zo bleek later, zijn weloverwogen redenen voor….
Noël was al vanaf zijn vierde een fanatiek sporter. Iedere zaterdag stonden we aan de zijlijn naar zijn voetbalwedstrijden te kijken. Een jongen uit zijn team had diabetes. Nog voordat Noël de diagnose type 1 kreeg, nodigde hij zijn teamgenoot al uit op zijn kinderfeestjes, weliswaar op ons verzoek. Door andere kinderen werd deze jongen niet snel uitgenodigd. Ouders zagen er tegenop want hij kon natuurlijk niet zomaar alles eten en er moesten bloedsuikers en insuline geprikt worden. Maar wij hadden door de diabetes van mijn man Egon de nodige ervaring mee en daarom nodigde Noël hem wel uit op zijn kinderfeestjes. Zo hadden zijn ouders ook even ‘diabetesvrij’. En wij wisten wel hoe te handelen. Egon nam dan tijdens het kinderfeestje van Noël de zorg even over.
De jongens werden ouder en kwamen in de puberteit. In die tijd werd ook bij Noël diabetes vastgesteld. De jongens verdwenen naar verschillende teams, clubs en vriendengroepen. Wij hadden als ouders nog wel zo nu en dan contact.
Haar zoon was naar bed gegaan, maar ze kreeg hem niet wakker…
Op een zondagochtend werden wij gebeld door de moeder van Noëls oude teamgenoot. Omdat ze wist dat Egon diabetes type 1 had, vroeg ze: ‘Hoe gaat het met zijn suiker als hij wat gedronken heeft, en de dag erna?’ Egon zat bij mij in de kamer, dus ik zei: vraag het hem zelf maar. Egon deelde zijn ervaring en vroeg toen: ‘Waarom vraag je dit, is er iets aan de hand?’ Haar zoon was wezen feesten en had gedronken, iets wat toen nog nieuw voor hem en haar was. Ze wist niet goed wat alcohol met je bloedsuikerspiegel doet. Haar zoon was naar bed gegaan, maar ze kreeg hem niet wakker… Egon vroeg of hij er ook bij gegeten had, maar dat wist ze niet. ‘Ik vermoed dat zijn glucosespiegel door het bier is gedaald en dat hij in een hypo heeft’, zei Egon. Hij adviseerde haar om direct de bloedsuiker te meten en de dokter te bellen. Even later belde ze terug: de ambulance had hem opgehaald. Hij was inderdaad in een enorme hypo terechtgekomen.
Noël kreeg het gesprek mee en zat daarna vol vragen. Hij had net diabetes en was pas zestien. De stille angst nam het over: dit zou hem niet gebeuren. Tot op de dag van vandaag drinkt onze zoon geen alcohol. Fijn, denk je dan als moeder! Maar eigenlijk mist hij ook iets: de ervaring en kennis die je als puber opdoet.
Regina Voorn (55) heeft een schoonvader, man en zoon met diabetes type 1



