5 vragen aan … Sissy Vriend–de Nies, diabetesverpleegkundige Dijklander Ziekenhuis

Wat doe je voor werk?

Na ruim twintig jaar ervaring op de kinder- en neonatologieafdeling, met daarbij de onregelmatige diensten, merkte ik dat ik behoefte had aan meer ritme en regelmaat. Toen in 2024 de vacature voor diabetesverpleegkundige in opleiding voorbijkwam, voelde ik meteen dat dit mijn kans was. In september 2025 heb ik de post-hbo-opleiding tot diabetesverpleegkundige afgerond. Tijdens de opleiding doe je veel praktijkervaring op: eerst vooral meekijken, daarna steeds meer zelfstandig. Inmiddels draai ik mijn eigen verpleegkundig spreekuur op de polikliniek interne geneeskunde van het Dijklander ziekenhuis. Toch overleg ik nog regelmatig met collega’s, want er valt nog altijd veel te leren.

Hoe ben je betrokken bij diabetes?

In mijn eerste jaren als kinderverpleegkundige kwamen er geregeld kinderen binnen met een ontregelde diabetes of een eerste diagnose. Sinds de komst van het Diaboss in Amsterdam, zag ik deze kinderen niet meer op de afdeling waar ik destijds werkte. Daardoor raakte ik een beetje ‘uit’ de diabeteszorg. De afgelopen jaren is er echter zoveel veranderd, dat ik mijn kennis flink heb moeten vernieuwen én verdiepen.

Hij vertelde dat hij al tien jaar impotent was, mede door zijn diabetes. Dat deed hem veel verdriet

Kun je een praktijkervaring delen?

Tijdens de opleiding moest ik voor een opdracht patiënten interviewen. Eén van hen was een meneer van tachtig jaar, met wie ik het zelfmanagement-web gebruikte. Hierin geven patiënten via scores aan hoe het gaat op verschillende levensgebieden. Zo kwam ook het onderwerp intimiteit en seksualiteit ter sprake. Ik verwachtte er eerlijk gezegd niet veel van, maar kreeg een heel open antwoord. Hij vertelde dat hij al tien jaar impotent was, mede door zijn diabetes, en dat dit hem veel verdriet deed. Nog nooit had iemand hem hiernaar gevraagd, alleen zijn vrouw wist het. Dit gesprek raakte me en motiveerde me om mijn kwaliteitszorgonderzoek over dit thema te doen.
Na mijn presentatie over het onderwerp Leefstijlinterventies kreeg ik een bijzonder mooi compliment van een internist-endocrinoloog: het was voor haar een eyeopener hóe belangrijk en waardevol het is voor de mensen met diabetes dat zij de tijd en ruimte krijgen in voorlichting en begeleiding die wij hun als diabetesverpleegkundigen kunnen bieden.

Hoe kun je mensen met diabetes helpen?

Wat me het afgelopen jaar vooral is opgevallen, is dat mensen met diabetes niet altijd de link leggen tussen hun aandoening en de invloed ervan op andere levensgebieden. Het zelfmanagement-web kan een waardevol hulpmiddel zijn om dit bespreekbaar te maken en samen tot nieuwe inzichten te komen.

Heb jij tips voor diabeteszorgprofessionals?

Vraag ook naar de ‘verborgen’ onderwerpen in het welbevinden, zoals emoties, relaties en seksualiteit. Deze zijn vaak onderbelicht, maar kunnen veel impact hebben. Vind je het lastig om dit aan te kaarten? De V&VN heeft hiervoor een goede richtlijn ontwikkeld: Veranderende seksuele gezondheid. Met enkele open vragen, zoals: “Bij deze aandoening ervaren sommige patiënten ook seksuele klachten. Hoe is dat bij u?”, kun je een gesprek beginnen. En misschien wel het belangrijkste: luister actief en zonder oordeel. Soms zit de grootste hulp in écht gehoord worden.