Op 26 april 2026 liep diabetesverpleegkundige Gerald van den Hoek de marathon van Madrid; zijn derde in een serie van geplande marathons waarin hij verschillende hybrid closed loop-systemen gaat testen. Gerald heeft diabetes type 1 en deelt zijn ervaringen met collega’s en andere mensen met diabetes. Deze marathon liep hij met de Ypsopump in CamAPS (app/algoritme).
Lees hieronder het verslag van de dag.
Of ga direct door naar Tips voor sporten met de Ypsopump in CamAPS

Gerald van den Hoek: ‘Na de splitsing stabiliseerde mijn bloedglucosewaarde gelukkig en kon ik rustig volgens plan doorlopen’
26 april 2026 was het eindelijk zo ver, na maanden van voorbereiding en geld ophalen voor de Bas van de Goor Foundation de start van de marathon van Madrid.
Op vrijdag vertrokken we met een groep van dertien hele gezellige en sportieve mensen naar Madrid om daar de 10, 21 of 42 km te lopen en geld op te halen voor de Bas van de Goor Foundation.
Helaas had ik me op deze marathon niet kunnen voorbereiden zoals ik had gewild. De belangrijkste trainingsweken (maart) was ik niet helemaal fit en heb ik vier weken niet kunnen hardlopen. Voor de start sliep ik drie nachten niet goed en dan had ik ook nog een hotelontbijt, toch anders dan thuis.
Ik had mijn ontbijt van de ochtend voor de marathon goed onthouden: een kokosyoghurtje met fruit, drie kleine pannenkoeken met chocoladesaus, een churro (we zijn toch in Spanje 🙂) en nog wat extra fruit. Totaal ongeveer 80 gram koolhydraten (KH).
Die zaterdag ging dit redelijk. Ik bleef rond de 10 mmol/l hangen en besloot daarom op de race-dag precies hetzelfde te eten en nog 10% extra koolhydraten in te voeren en net iets minder fruit te eten.
Op de racedag zette ik mijn streefwaarde op 7.0 mmol/l in plaats van mijn normale 5.5. Dat betekende dat zodra ik de ease-off van de Ypsopump zou aanzetten – de pomp verhoogt de streefwaarde dan met 2 mmol/l – mijn streefwaarde op 9.0 zou uitkomen. Hierdoor zou ik hopelijk niet te veel insuline binnenkrijgen.
De start stond gepland om 09.45. Om 07.45 uur liepen mijn waarden toch wat op door de spanning. Hiervoor gaf ik een kleine bolus voor 10 KH. Ik had namelijk geen zin om te wachten op een (latere) correctie van de pomp. Op dat moment heb ik ook de ease-off aangezet.
Daarna begon de reis naar de start. Een stukje lopen naar de metro, een half uurtje ondergronds en daarna nog een kwartiertje lopen. Het begon al goed op te warmen toen we bij de start aankwamen. De tassen moesten afgegeven worden en de blaas nog geleegd. Hier stond een rij van een half uur wat voor wat extra (blaas)spanning zorgde. Hierbij bleven mijn bloedglucosewaarden rond de 15 hangen.
Om 09.45, vlak voor de start, nam ik nog 45 KH, een banaan en flesje sportdrank. Hierbij gaf ik nog 3 KH in. Normaal zou ik dit niet doen, maar ik zat al op 15 en ik had de voedingstoffen echt nodig om mijn spieren van glucose te blijven voorzien.
Tijdens het wachten in het startvak bleek dat er toch nog een wave voor ons stond. Uiteindelijk startten we pas om 10.06 uur. Inmiddels was mijn glucosewaarde opgelopen tot 16. Ik besloot het even aan te kijken…
Vlak voor de 5 km drinkpost zat ik tot mijn schrik boven de 20 mmol/l
Voor iedere drinkpost kijk ik even naar mijn bloedglucosewaarden. Vlak voor de 5 km drinkpost zat ik tot mijn schrik boven de 20 mmol/l. Inmiddels begonnen mijn benen ook al wat te verzuren en leek het nog een hele lange tocht te worden… Ik besloot 15 KH in te voeren. Ik had er ook voor kunnen kiezen de pomp om een correctie te vragen, maar waarschijnlijk had ik dan meer insuline toegediend gekregen. En aangezien ik aan het rennen was, wilde ik met zo min mogelijk klikjes op mijn telefoon weer door.
Helaas bleek dit een vrij cruciale fout. De pomp was uiteraard ook al flink aan het corrigeren. Deze gaf al bijna 2 uur een flink verhoogde basaal af. Dit had ik kunnen zien door de pomp te draaien, maar tijdens het rennen in een grote mensenmenigte was dit niet bij me opgekomen.
Op 5 km dronk ik twee flesjes water en een groot glas sportdrank van 12.5 KH.
Vrijwel direct na het invoeren van de 15 KH, zag ik mijn glucosewaarde hard dalen, door de pompcorrecties in combinatie met mijn extra ingevoerde KH.
Tussen de 5 en 10 km moest ik 110 KH eten en drinken om niet te ver door te zakken. Ik gebruik hiervoor gelletjes van 45 gram KH per stuk, dadelrepen en dextro.
Bij 10 km was ik nog verder gezakt en at en dronk ik nog 32.5 KH. In de 5 km daarna nogmaals 57.5 KH.
Vlak voor de splitsing met de halve marathon begon ik weer iets te stabiliseren, nadat ik dus 200 gram koolhydraten had weggewerkt.
Omdat de verzuring in de benen flink was opgelopen, ik het snikheet had en ook alle gelletjes lekker in mijn maag aan het klotsen waren, was de verleiding erg groot om links af te slaan naar de halve marathon. Gelukkig was daar Jasper van de Bas van de Goor Foundation om mij even aan te moedigen richting de rechterkant (marathon) en nog even een sportreepje van 15 KH toe te stoppen.
Ik hoefde mij alleen te concentreren op zere benen, veel hoogtemeters en voldoende drinken
Na de splitsing stabiliseerde mijn bloedglucosewaarde gelukkig en kon ik rustig volgens plan doorlopen. Ik hoefde mij alleen te concentreren op zere benen, veel hoogtemeters en voldoende drinken. Inmiddels lukte het niet meer om volledig te rennen en besloot ik de steile stukken omhoog te gaan lopen.
De volgende hoeveelheden KH heb ik nog wel moeten wegwerken:
- 12.5 KH bij 20 km
- 32.5 KH bij 25 km
- 37.5 KH bij 30 km
- 37.5 KH bij 33 km
- 40 KH bij 35 km (bijna heel flesje gewone cola zonder prik en wederom een aanmoediging van Jasper)
- 32.5 KH bij 35 km
- 12.5 KH bij 38 km
- 12.5 KH bij 40 km
In totaal heb ik 450 gram KH moeten eten om na 42.195 meter over de finish te strompelen. Daar stond Bas en een groot gedeelte van de groep al te wachten met een heerlijke ijskoude cola! Wat heeft die goed gesmaakt!

Ketonen meten
Als extra testje was ik benieuwd of er na de marathon ook ketonen te meten waren. Tijdens de marathon vorig jaar heb ik ruim 5 uur geen insuline gekregen. Dit riep de vraag op of er op dat moment ook ketonen meetbaar waren.
Bij de marathon van Madrid heb ik ruim 3.5 uur geen insuline gekregen, je ziet in de uitdraai alleen hele kleine puntjes van om te zorgen dat de infuusset niet verstopt raakt.
Mijn ketonen bleken direct na de marathon 0.2. Niets aan de hand dus 🙂.
Volgende marathon met de OmniPod 5
Op naar de marathon van Diabetes+ op 3 oktober in Doorn met de Omnipod 5. Er zijn nog plekken vrij (ook voor kortere afstanden). Dus schrijf je snel in!

Tips voor sporten met de Ypsopump in CamAPS:
- Gebruik voor sporten de ease-off stand. Bij voorkeur al 1-2 uur voor start. De pomp gaat de streefwaarde dan verhogen met 2 mmol/l. De ease-off kan ingesteld worden voor maximaal 23:59 uur.
- Zet eventueel tijdens lange duursport de persoonlijke glucosedoelwaarde hoger. Vergeet niet deze dan na het sporten weer lager te zetten.
- Programmeer de ease-off. Dit kan tot maximaal 24 uur van te voren. Handig voor als je vaak vergeet op tijd de ease-off te gebruiken.
- Als je zeker wil zijn helemaal geen insuline binnen te krijgen tijdens het sporten, kun je de auto-mode uitschakelen. De pomp gaat dan op de standaard ingestelde basaalstand verder. Hier kan ook een tijdelijke basaal ingesteld worden of kan de pomp geheel uitgezet worden voor een vooraf ingestelde tijd.
- Let op! De pomp geeft bij Insuline ‘on-board’ alleen de gegeven bolussen weer. De insuline die door de pomp zelf wordt gegeven is hierin niet meegeteld. Je kunt dit alleen zien door je telefoon een kwartslag te draaien en uit te rekenen hoe lang de pomp al een verhoogde (of verlaagde) basaal afgeeft.




